Een commentaar bij de "toplonen": "en de topsport?"

Af en toe krijg je bij je posts wel eens een commentaar die een goed punt maakt, en die je ertoe aanzet je gedachten verder te ordenen. Een dergelijke post schreef Krist bij de post over de toplonen van twee dagen geleden (1). Ik copy en paste zijn punt, en mijn commentaar, en dat wordt dan de post voor deze vrijdag...

Krist: "Wat mij in het hele toplonen debat overigens altijd weer opvalt is dat het enkel de toplonen van managers zijn die systematisch op afkeuring stuiten.
De toplonen van voetballers, acteurs for muziekanten zijn anders ook niet mis, maar daar hoor je weinig negatieve commentaren over.
Mischien is het omdat de doorsnee burger wel beseft dat hij niet dat kan wat Kim Clijsters kan. We hebben er minder moeite mee om in te beelden wat een inspanning het vergt om in de sport aan de top te komen.
De inspanningen die nodig zijn om op het niveau van een topmanager te geraken (en te blijven) zijn niet minder. Een Lippens heeft echt wel hard gewerkt om te geraken waar hij is. Maar dat is voor velen een stuk moeilijker voor te stellen."

Koen: Een zeer goed punt. Wat ikzelf altijd een belangrijk punt heb gevonden is dat de topsporters hun loon krijgen van mensen die dat loon heel bewust betalen, bijvoorbeeld in de vorm van tickets die ze kopen. Ik denk dat hen dat in grootte orde ongeveer evenveel kost als het mij als aandeelhouder of werknemer kost als de toplonen niet netjes over ons allemaal verdeeld worden: bijna niets.

Alleen, de lonen van de topmanagers (en traders, niet te vergeten) worden niet vrijwillig betaald - tenzij je natuurlijk valt voor de fictie dat de aandeelhouders die hebben "goedgekeurd". Dat mag, natuurlijk, maar op mij zou het overkomen op eerst beslissen dat je die toplonen wil goedkeuren, en dan maar een overduidelijke fictie in je wereldbeeld meeneemt. Een fictie die ze nochtans wel zelf inroepen als het er om gaat te zeggen dat de werking van de parlementaire democratie ook niet zo representatief is als ze zich wil voordoen...

Een interessant punt is de vergelijking tussen de prestaties van beide soorten toplonen. Nu heb ik al een paar topdirecteuren heel erg hard zien werken, veel harder dan ik ooit zou willen doen. En tegelijk heb ik er ook al wel een paar gezien die me duidelijk hebben gemaakt: ze zijn verschrikkelijk in de weer geweest, maar of al die bedrijvigheid werkelijk bijdraagt aan het creëren van welvaart durf ik sterk betwijfelen. In sommige gevallen moest je geen genie om te weten dat het tegendeel waar was.

En het is veel moeilijker te meten. De topsporter die ook ontzettend hard gewerkt heeft maar net iets minder presteert is al snel een sub-topper. En als de mensen hem een fortuin willen betalen: ze doen maar. Maar iets zegt me dat ze het niet zullen doen. Dus het simpele feit dàt ze hard gewerkt hebben is niet wat de verloning bepaalt; wel het resultaat. Terwijl het alfamannetje dat net de miskleun van de eeuw op zijn geweten heeft gewoon door het clubje voor de gebuisde alfamannetjes wordt opgepikt. En je moet er geen moment aan twijfelen dat ze dat zelf geloven dat dat "de werking van de markt" is.

Toch zijn we daarmee nog altijd niet voorbij het punt waarvan ik destijds schreef: ik weet niet wie er (tenminste in een betekenisvolle mate) benadeeld is, en ik weet ook niet hoe je er iets (zinnigs) aan zou doen.

Dat veranderde wat mij betreft wel toen ik zag dat een bepaalde hoek altijd heel sterk is om de "moral hazard" te zien die ontstond als er overheidsoptreden was, maar nooit de "moral hazard" - ordes en ordes en nog eens véél ordes van grootte groter - zag die er was bij sommige toplonen. Zo laadt die hoek de verdenking op zich dat het niet de moral hazard is waar ze zich zorgen om maken, maar wel het feit dat er een overheid optreedt: en dat ze dat achter de rationalizering van de "moral hazard" willen verbergen.

Momenteel vind ik dat voorbeeld interessanter dan de toplonen op zich. Tenzij dat van die "moral hazard" nog eens echt bewezen raakt, natuurlijk, dan verschijnt hier een grote "you read it here first"... :-)

(einde)

Dit lijkt me echt wel een interessant onderwerp, zeker als de mensen hun punten maken zonder te vervallen in de agressieve toon die je hierbij wel eens hoort.

--------------------------------------
(1) http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2010/03/toplonen-nog-altijd-niets-door-neem-ik.html

En "for further reference" geef ik even de eerdere url's over het onderwerp mee:

http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2008/10/oh-die-toplonen.html
http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2008/10/nog-eens-de-toplonen.html
http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2008/11/moral-hazard-de-schuld-van-de-overheid.html
http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2009/03/de-toplonen-zijn-in-het-nieuws.html

Eerst een K... en dan een 3...

Het was een gewone werkdag vandaag: vanaf ongeveer 06.30 begint het spel van de flesjes en de luiertjes en bokes smeren en tasjes klaarzetten en al de rest, en dan brengt papa de twee broertjes naar de crèche en dan zelf naar het werk, en rond 18.00 staat hij terug thuis, deze keer in gezelschap van kleuter Sarah en peuter Thomas en baby Simon.

Jasjes uit, kapstok, baby uit de maxicosi, luiertje, afspoelen (er was overstroming...) een flesje van 210 milliliter (goed op) en dan is er tijd om zelf te verkleden. Papa heeft uit zijn ooghoek gezien dat kleuter Sarah de computer heeft opgestart...

Als papa de trap weer afdaalt klinkt er een schallend "Van Afrika tot in Amerika..." van K3 door het huis. ??? ????? Papa haast zich de woonkamer in. Youtube staat aan en kleuter Sarah zit tevreden te kijken naar de liedjes van K3.

???????

Papa: "Saartje, hoe heb je dat nu eigenlijk gedaan?"
Kleuter Sarah (met een opgewonden kleuterstemmetje): "Ik heb eerst een "k" gedaan, en dan een "3" gedaan, en toen op de bovenste klikken en toen was ik er!"

Ze heeft dus eerst de browser Firefox geïdentificeerd tussen al die icoontjes, dan heeft ze die er uitgepikt door er dubbel op te klikken, dan heeft ze in de automatisch mee opgestarte Google functie de haar bekende tekens getikt en de juiste conclusie getrokken...

Binnenkort lost ze mijn computerproblemen op, en hopelijk leert ze ons eindelijk hoe we met al die moderne electronica moeten omgaan...

Toplonen: nog altijd niets door, neem ik aan?

Verspreid doorheen de tijd heb ik een paar keer iets gezegd over de zogenaamde "toplonen". Dat zijn de soort bedragen die sommige mensen krijgen uitbetaald en die zo groot zijn dat ze ineens kunnen rentenieren. Bijvoorbeeld, zeg dat de rente 3.65% per jaar is, en zeg om het gemakkelijk te maken dat dat netto is. Als je dan een "bonus" of hoe het ook heet krijgt van 1 miljoen euro, dan verdien je daarop jaarlijks 36,500 euro, of ruim 3,000 euro per maand. Er zijn er die van minder moeten rondkomen: véél minder. En er zijn er die méér dan een miljoen vangen: veel meer. En dus heb ook ik wel eens mijn "verwondering" over de toplonen uitgedrukt (1).

De dingen die me nog altijd belangrijk lijken waren enerzijds dat dit soort lonen helemaal niets met de "markt" te maken hebben. Immers, er zijn erg weinig functies waarvoor dat soort bedragen wordt betaald. Anderzijds zijn er wel veel kandidaten - voor de details moet je de url's maar eens aanklikken. Het punt is, in een "markt" verwacht je bij veel aanbod en weinig vraag dat de prijzen laag zullen zijn - en "toplonen" zijn per definitie hoog, erg hoog. Dus leek het me veel meer een verhaal van een klein groepje mensen dat onder elkaar hun eigen vergoedingen zaten te bedisselen, en als ze genoeg mensen vonden die dat de "markt" wilden noemen, des te beter. Maar tegelijk vond ik het ook moeilijk te zeggen wie de "slachtoffers" waren. Als je met die toplonen elke werknemer enkele extra euro's in de maand kon bezorgen, of de aandeelhouders één extra cent per aandeel, dan kan je ze bezwaarlijk door de toplonen uitgebuit noemen.

Het veranderde wel een beetje toen de crisis ons liet zien dat de toplonen een aanzienlijk "moral hazard" probleem met zich meebrachten (2). En dus leek het onderwerp me wel aan belang te winnen. Maar dat was allemaal niet erg naar de zin van een bepaalde hoek. De toplonen waren wel degelijk de markt, en het was belangrijk om goede mensen aan te trekken, en de rest van de litanie. En het probleem van de "moral hazard", waaraan ze lange bladzijden verontwaardigd commentaar wijden, zolang het maar door de staat veroorzaakt wordt: nooit meer iets van gehoord. Dat alleen al zegt toch iets, nietwaar?

Waarom noem ik het zo zelfzeker "litanie"? Wel, niet alleen omdat mijn opmerkingen over wat je van een markt zou mogen verwachten nogal vlot onder de standaard herhalingen werden bedolven. Eigenlijk ook wel een beetje om het nieuws dat ik vandaag lees, dat Lippens, dat laaiend genie van de Fortis sage, opnieuw wordt voorgedragen als bestuurder bij GBL:

http://www.tijd.be/nieuws/ondernemingen_financien/Lippens_weer_voorgedragen_als_GBL-bestuurder.8887048-433.art

Misschien maak ik het beste mijn punt duidelijk als ik me gewoon overgeef. Dus: ik zie nu in dat in deze markt de voorraad talent inderdaad zeer, zeer dun is, en dat je mensen van het formaat, de capaciteiten en vooral de prestaties van een Lippens werkelijk zo goed als nooit aantreft. Ik zweer al mijn geraaskal over gebrek aan marktwerking af en geef toe dat, zonder de geringste twijfel, een heel stel kandidaten zich voor de job heeft voorgesteld, en dat na lange en moeizame gesprekken bleek dat Lippens, niemand minder dan uitgerekend Lippens, de man was die het wilde doen voor de beste inbreng/loon verhouding. En die beweringen dat het eigenlijk alleen maar ging om een select clubje mensen die zichzelf rijkelijk zitten te bedienen: hoe heb ik het ooit uit mijn klavier kunnen krijgen?

-------------------------------
(1) http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2008/10/oh-die-toplonen.html
EN http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2008/10/nog-eens-de-toplonen.html
(2) http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2008/11/moral-hazard-de-schuld-van-de-overheid.html