Het regent retweets...

In augustus twitterde iemand de volgende tweet, en wanneer ik hem via de zoveelste retweet te zien krijg waren er net over de 13,000 retweets. De url is hier:

https://twitter.com/ConsilienceDVO/status/363314072608964608/photo/1
 
Op de tijd dat ik zelf retweette en deze post schrijf waren er, nog altijd, drie maand later, meer dan 200 retweets bijgekomen. Here we go:



Sommige mensen hebben werkelijk niets anders dan zichzelf nodig, om zichzelf te kijk te zetten...

Update, een paar uurtjes later

Ik ga nog eens kijken en intussen zie ik al 16,000 retweets. Hmmmm, lijkt als één van die gevallen waarin iemand een tijdje helemaal onopgemerkt blijft en dan ineens wordt opgepikt. Zou interessant zijn te weten hoe dat verschil precies is gemaakt. En wat de familie in kwestie ervan vindt... De "power van het internet"?

Het waren alleen maar wat vraagjes, hoor

Het wil maar niet lukken met mijn Twitter avonturen. Af en toe passeren er daar best wel interessante onderwerpen, en af en toe leidt dat ondanks de legendarische 140 karakters tot boeiende uitwisselingen, maar meestal, in mijn geval toch, loopt heel het zaakje meteen gewoon dood. Neem nu deze:




De url verwijst naar een artikel (1) dat zegt:

"De gemiddelde belegger heeft te weinig goud in zijn portefeuille want het edelmetaal begint zich meer en meer als een currency of valuta te gedragen. Artigas verwijst daarbij naar het duale karakter van goud: deels consumptie maar deels ook een zeer interessante investering."

Nu heeft geld zeker die "duale functie" van "consumptie" - misschien een beetje eenvoudig uitgedrukt om te zeggen dat het gebruikt wordt (d.w.z. uitgegeven wordt als ruilmiddel), bijvoorbeeld (maar niet exclusief) voor consumptiegoederen - en van "investering": goud als middel om waarde naar de toekomst over te dragen; wie heeft dààr nog nooit van gehoord? Alleen, juist van dat eerste aspect, "consumptie", hebben we al grotere autoriteiten zien verklaren dat dat nu juist het probleem, het grote probleem, van goud als geldmiddel was (2). In twee woorden, als een ruilmiddel de neiging heeft om zelf in waarde te stijgen, dan gaan de gebruikers het al snel juist niet meer als ruilmiddel gebruiken, en juist wel meer als opslag van waarde, waardoor de circulatie daalt, hetgeen de waarde doet stijgen, zodat... Etcetera (3).

Dus je begrijpt dat ik wel eens graag had willen weten hoe en waarom precies goud nu toch dat "currency"-karakter zou verkregen hebben. Helaas heb ik daar tot op heden nooit antwoord mogen op ontvangen: zou daar ook nog een reden voor geweest zijn...?

Of neem deze! Niet minder interessant!



Wat we hier vernemen (en bepaald niet alleen hier) is dat de goudprijs eigenlijk gemanipuleerd wordt: en wel naar beneden (of wat had je nu gedacht?). Maar, zo vernemen we voortdurend, er is altijd wel ergens een munt waartegen het goud stijgt (als een raket), en dat is de barst in de wand waardoor het licht van de waarheid onweerstaanbaar naar buiten dringt. Het lijkt in sommige hoofden maar niet door te dringen dat heel veel munten nu eenmaal voortdurend sterk in waarde schommelen tegen elkaar. Dus als goud stabiel is in een bepaalde munt, in een periode waarin een andere munt tegen die eerste munt daalt, dan volstaat dat, en alleen dat, om te weten waarom goud zo sterkt stijgt: het is alleen maar die andere munt die daalt, punt, uit buiging, doek.

Maar desondanks bewijst (sic) de beweging in die ene munt dat goud  "eigenlijk" gemanipuleerd wordt.

Nu was de tweet hierboven de barst waar de waarheid doorheen drong dat ondanks de prijsdalingen het fysieke goud recordverkopen haalde. En de conclusie hierboven, "when you suppress the price, physical disappears" lijkt me helemaal juist. Dus, we reconstrueren: als de manipuleerders met "papier"goud (de derivatenhandel, bijvoorbeeld) de goudprijs naar beneden manipuleren, dan toont het recordvolume... uimmm... dat de realiteit... uimmmm, uimmmmmmmmmmm... is dat de werkelijk waarde... hoger... is?

Zou hij daar héél zeker van zijn?

Analogie! Toen de Sovjet Unie de prijzen van fysiek graan "suppressed", omdat ze in naam van het volk vonden dat graan "betaalbaar" moest zijn, toen was het effect doodeenvoudig dat er geen grotere graanvolumes beschikbaar kwamen, maar wel langere rijen op het Rode Plein. De laag gehouden prijzen maakten graan immers schaars omdat niemand het aan die lage prijzen nog wilde aanbieden. Simpel, maar bonjour.

En dus moet je per logica waarop de twitteraar zelf beroep op deed besluiten dat, als de prijzen naar benenden waren gemanipuleerd, geen kat fysiek goud zou willen aanbieden. Of, wat mathematisch hetzelfde is, dat als er zoveel fysiek goud beschikbaar is, dat suggereert dat de marktprijzen eigenlijk... te hoog liggen!

Je begrijpt, ik had er graag het fijne van willen weten. Maar helaas... wéér geen antwoord.

----------------------------------------------
(1) http://slimbeleggen.net/world-gold-council-wil-witte-vlag-goud-strijken/
(2) http://speelsmaarserieus.blogspot.be/2013/04/bitcoin-hoera-het-stijgt-hoewel.html
(3) http://speelsmaarserieus.blogspot.be/2007/09/goud-kevers.html

Ik heb dringend een zedenpreek nodig!

Het is me te weerzinwekkend om meer dan een paar regels van het Standaard artikel (1) te lezen, dus je mag me van de eerste letter tot de laatste corrigeren als dat nodig is. Maar het plaatje dat zich aftekent is dat van een negentiende eeuws protserig armzwaaiend alfamannetje dat werkelijk denkt dat hij het centrum van het universum is, en al de rest mag zich daar onder een vloedgolf aan "oui, monsieur le directeur" en "tout de suite monsieur le directeur" naar plooien.

En dat is ons (belastingbetaler) aangesmeerd, onder een andere tsunami, deze keer van vergoedingen en bonussen en afscheidspremies, om heel de wereld te doen plat gaan, door onze wijze besuurders van de PS.

Komaan, PS, ik heb juist weer dringende behoefte aan een zedenpreek over het wangedrag van de banken en de uitwassen van het kapitalisme. Kunnen jullie me er alsjeblieft één bezorgen; ik begrijp dat jullie daar zéér sterk in zijn?

-----------------------------------
(1) http://www.standaard.be/cnt/dmf20131108_00830209

Weer een zwaar Obacle

Heb je het een beetje gevolgd, die Amerikaanse politiek? Sinds begin oktober ging "Obamacare" life gaan: hèt stuk "policy" dat het kroonjuweel op het werk van de president ging zijn, de veralgemeende ziektezorgverzekering. Gevolgd door een compleet ineenstorten van het systeem waarmee je online kon inschrijven, en de commentaren waren niet mals. De werkelijk allermooiste vond ik toen iemand opmerkte dat er méér inschrijvingen waren voor die bemande ruimtevlucht naar Mars, vanwaar echter geen terugkeer mogelijk was, dan voor Obamacare; je weet wel, dat is nog altijd dat kroonjuweel...

Hoewel duizend keer pijnlijker de vraag zal geweest zijn: hoe kan het in godsnaam bestaan dat de man die zo goed kon politieke campagne voeren op het internet blijkbaar niet het eerste idee heeft van hoe je een beleid voert op het internet?

En je ziet de nachtmerrie (voor de Democraten dan, voor de Republikeinen is het een dagdroom die werkelijkheid wordt) zich voor je ogen afspelen. Aangezien het erg moeilijk is om deel te nemen, en aangezien jonge en gezonde mensen het niet erg dringend zullen vinden om deel te nemen, en dus ook niet om al die moeite te doen, dreig je te eindigen met een verzekering die alleen maar zieken heeft om uit te betalen, maar geen mensen die premie bijdragen - en achteraf gesproken blij zijn dat ze die nergens voor nodig hadden. Dus raakt het systeem niet uit de kosten en op het einde gaat heel de boel op de fles en komt er een Republikein vragen of je soms iemand kent die je dat van bij het begin had kunnen vertellen.

Ja, met de Irakoorlog valt het natuurlijk nog van geen kanten te vergelijken, maar naar de maatstaven van de serieuze mensen... Een ge - kwa - dra - teerd Obacle.

Het is ook wel eens interessant je af te vragen hoe het er in de dagdroom van de Democraten - de nachtmerrie van de Republikeinen, dus - allemaal zou uitzien. In de geschiedenis van die toekomst klinkt het dan (bijvoorbeeld naar aanleiding van de eedaflegging van President Clinton III) van "hé, 't is maar een website, hé. Toen de boel eenmaal gerepareerd was - en twee maanden lijken natuurlijk wel lang, maar we weten allemaal dat het leven rap vooruit gaat, toch? - had heel de boel zoveel gratis publiciteit gekregen, elke dag opnieuw, dat de storm aan kandidaten zowaar de website bijna plat legde! En nog wat later wilde geen kat nog weer weg uit het systeem en gingen de Republikeinen zo op hun bek dat ze zowaar weer bij zinnen kwamen."

(Maar helaas te laat om nog voor serieus weerwerk te zorgen bij de presidentsverkiezingen - en hier zitten we met de derde Democraat op rij. Ach, je weet wel dat, als die Democraat Hillary Clinton zou zijn, ik daar bepaald niet rouwig zou om zijn...)

Maar zelfs als dat allemaal zo zou uitkomen voel ik nog altijd die vraag op de achtergrond hangen. Hoe kan het in godsnaam bestaan dat de man die zo goed kon politieke campagne voeren op het internet blijkbaar niet het eerste idee heeft van hoe je een beleid voert op het internet?

Het goud van de Indiërs

Af en toe verleidt "Slim beleggen" met met zijn tweets om één van zijn artikelen te lezen, en deze keer was het weer zover:



Ik volg dus de bijhorend link (1) en we vernemen...

"Het is genoegzaam bekend dat het besef in Azië dat goud bij uitstek geschikt is om vermogen veilig te stellen, welvaart vast te houden en beschermt tegen de trukendoos van de centrale banken."

Nu zou alleen al het feit dat het begint met "het is genoegzaam bekend" de alarmbellen moeten doen afgaan. Als ik me niet vergis is de officiële naam "het Theorema van Tante Marie": waarmee wordt uitgedrukt dat er geen twijfel of tegenspraak wordt verwacht. Dus wanneer het er naar uitziet dat "het deze keer anders is" - het goud is namelijk te duur geworden - dan is dat geen reden om te geloven dat er een heuse cultuurverandering op til is. En daar ben ik het best wel mee eens! Maar als we in praktisch één en dezelfde zin vernemen dat het "een traditie zou oud als de weg naar Rome" is, en ook "de gedachte dat India een eeuwenoude traditie overboord zal zetten en goud zal verruilen voor zilver, is écht een stap te ver", dan vraag je je af of de schrijver wel zijn eigen eerste zin (dat is nog steeds dat Theorema van Tante Marie) heeft gelezen.

Dus het is een eeuwenoude traditie, om "de truken van de centrale banken" tegen te gaan - en het stoort echt helemaal niet dat de traditie bestaat sinds lang, lang voor er van centrale banken sprake was?

Kijk, ik denk dat het een voorbeeld is van wat we net om iets academischer redenen de "politieke vervuiling van het denken" (2) kunnen noemen. In dit geval is het helemaal niet moeilijk te weten wat het achterliggend politieke "axioma" (om een vriendelijk woord te gebruiken) is; Slimbeleggen schreeuwt het immers niet vaker dan drie keer per vijf minuten van de daken:

"In Azie hebben ze heel goed begrepen wat de rol van goud is, daar waar de meeste Westerse consumenten (nog) vertrouwen op fiatgeld. Tegen de tijd dat de realiteit doordringt dat geld slechts vertrouwen als basis heeft (...)"

Goud, zegt dit paradigma (ik denk wel dat je dit in de zin van Thomas Kuhn op deze manier kan uitdrukken) moet iets tastbaars zijn, iets hards. Daar tegenover staat het idee dat geld alleen maar een soort sociaal systeem is; iets dat een deel van het sociaal verkeer organiseert, zoals ook taal (of ethiek) een deel van het sociaal verkeer regelt. En net zoals het er niet erg toe doet of je taal "yes", dan wel "oui" of "ja" zegt, doet het er ook niet erg toe of je als geld schelpen, of papier, of electronen gebruikt. Tenzij, misschien, je systemen gebruikt die erg onhandig zijn als basis van geld, zoals goud - tenminste, dat laatste is alleen maar de opinie van Friedrich Hayek, natuurlijk.

Hoe dan ook, als de Indiërs graag goud kopen, dan is dat omdat zij wel iets begrepen hebben dat wij Westerlingen niet begrijpen: wij vertrouwen "nog" op fiatgeld; zie je het staan? Tenslotte, wat hebben wij Westerlingen, economisch gesproken, ooit bewezen, niet? Hoewel... mensen die (zoals ik) eerder het andere paradigma aanhangen bedenken dat Indiërs hun spaarcenten in goud steken omdat ze nu eenmaal "nog" altijd in erg primitieve economieën blijven steken. Zoals de Europese economieën "nog" erg op goud gebaseerd waren toen we zelf nog in de middeleeuwen zaten. Terwijl het belang van goud "al" heel erg begon af te nemen, zodra die Westerse economieën (voor het eerst in de wereldgeschiedenis) het armoede evenwicht begonnen te doorbreken.

------------------------------------------
(1) http://slimbeleggen.net/verruilt-india-goud-zilver/
(2) http://speelsmaarserieus.blogspot.be/2013/11/herinner-je-je-die-politieke-vervuiling.html

Herinner je je die "politieke vervuiling van het denken"?

Via een tweet van Koen Vervloesem...



... kom ik uit op een artikel (1) over hoe we ons denken laten beïnvloeden door onze politieke voorkeuren. Zeg nu zelf dat ik mag beweren iets dergelijks al intuïtief te hebben aangevoeld! Ik geef de term "politieke vervuiling van het denken" in in mijn blog-dashbord, en ik krijg meteen een bladzijde vol resultaten, de eerste uit februari 2010. Een vlugge blik levert onderwerpen op als Eurabië, "het is de schuld van het kapitalisme" en natuurlijk de huidige crisis. Zelf denk ik ook nog aan de Irakoorlog of het creationisme; stokpaardjes uit de tijden dat ik dat begrip nog niet gebruikte.

Het gaat ver, dat artikel, heel ver. Je ziet het al aan de titel: je politieke overtuigingen zijn in staat je mathematisch inzicht om zeep te helpen. En het is zelfs nog erger dan het klinkt; namelijk hoe meer je mathematisch inzicht hebt, hoe meer je die politieke overtuigingen toelaat jezelf om zeep laat helpen! Bijvoorbeeld...

"What’s happening when highly numerate liberals and conservatives actually get it wrong? Either they’re intuiting an incorrect answer that is politically convenient and feels right to them, leading them to inquire no further (...)".

Dat is een verschijnsel dat me voor het eerst is opgevallen bij de Irak-oorlog. Het was de tijd die me wel al de term "doorgaans luciede geesten" deed gebruiken; je voelt de analogie met de mensen in de studie die juist beter zijn in wiskunde - om zich alleen maar harder te laten beïnvloeden. De "doorgaans luciede geesten" van destijds zag ik vaak ideeën en theorieën afmeten; niet aan de vraag of ze klopten met wat er gebeurde in de realiteit (aka "de feiten"), maar wel of ze klopten met de beweringen van Bush. En vandaar naar de analogie met de creationisten, die tenminste wisten dat ze aanhangers van een religieus geloof en dus hun inzichten afzetten tegen het boek Genesis, was maar een kleine stap.

De andere manier waarop het misgaat was...

"(...) or else they’re stopping to calculate the correct answer, but then refusing to accept it and coming up with some elaborate reason why 1 + 1 doesn’t equal 2 in this particular instance"

En ook daarvan liggen de voorbeelden maar voor het oprapen. We weten dat overheidsoptreden altijd slecht is, en we weten dat geld drukken inflatie creëert, dus we weten nog het best van allemaal dat overheden die geld drukken om een crisis te bestrijden pas echt met het einde van de beschaving spelen - en als er jaren en jaren later geen spoor van de zo vaak aangekondigde hyperinflatie is te zien...

Zie hierboven.

En ja, ik heb er mezelf ook al op betrapt. Iedereen die deze post tot hier met stijgende ergernis zat te lezen stel ik een deal voor. Ik bezorg je een Voorbeeld (let op de hoofdletter): als jij me een voorbeeld bezorgt van hoe jou hetzelfde is overkomen met de Irakoorlog/Eurabië/"de armoede in de wereld is de schuld van het kapitalisme" of om het even welk van al die andere onderwerpen waarover je nog altijd zit te mokken. Echte vooruitgang maak je immers niet door je steeds weer te wentelen in de voorbeelden van je eigen grote gelijk. Echte vooruitgang heb je gemaakt wanneer je in staat bent de grenzen van dat eigen grote gelijk te ontwaren.

------------------------------------------------
(1) http://grist.org/politics/science-confirms-politics-wrecks-your-ability-to-do-math/

Waarom Hayek toch een beetje conservatief is

Ik zat, weer eens, vol interesse te lezen in Hayek, maar ik moet erkennen dat ik ineens toch weer ongemakkelijk op mijn stoel zat te schuiven. Hier komt wat hij over Freud te zeggen heeft:

"Throughout his profound effects on education, Sigmund Freud has probably become the greatest destroyer of culture. (...) his basic aim of undoing the culturally acquired repressions and freeing the natural drives, has opened the most fatal attacks on the basis of all civilization."

... gevolgd door een lading met een hoog "de jeugd van tegenwoordig gaat er erg op achteruit" gehalte, om te eindigen met:

"What can we expect from a generation who grew up during the fifty years during which the English intellectual scene was dominated by a figure who had publicly pronounced that he always had been and would remain an immoralist?" Hayek, The Political Order of a Free People (1979), Volume 3 van Law, Legislation and Liberty, Epilogue, §10

Ja, het viel me toch een beetje tegen. In zijn "Why I am not a Conservative" vond ik hem erg goed tegen het krampachtig immobilisme dat je bij het conservatisme zo vaak aantreft, en ook voor de hypocrisie waarmee ze voor een hoop dingen die wel in hun wereldbeeld passen dan toch maar beroep doen op staatsinterventie is hij zeker de moeite waard. Maar Freud is dan weer één van die oude jeugdliefdes van me geweest. En hoewel het feit er een stapel boeken van te lezen bij Freud niet volstaat om jezelf tot de kenners te rekenen weet je na een tijdje toch een beetje waar het allemaal over gaat.

Daarom herken ik Hayeks punt goed genoeg - maar als ik iemand nodig heb om het allemaal op een veel minder zure en veel meer constructieve manier aan te pakken - geef mij dan maar René Girard!

Freuds veelbelovend begin is dat hij een onderdeel was van een bevrijdingsfilosofie. "Be-vrij-ding"; "liber - alisme"... see? Natuurlijk, natuurlijk, alle dictaturen hebben verklaard dat ze in naam van het volk spraken en bla en bla en bla, maar toch: ik weet niet wie waar of wanneer ooit de weg van Freud naar concentratiekampen heeft afgelegd. Daarentegen weet ik wel waar Freud een zeer kritische blik heeft geworpen op de aanspraken en instellingen van allerlei gevestigde autoriteiten, en vaststelde dat veel van de bijhorende repressies te maken hadden met het in stand houden van juist die gevestigde autoriteiten.

Op dit punt aangekomen weet ik ook niet zo direct waarom Hayek uitgerekend Freuds "Civilization and its Discontents" ziet als een soort (laattijdig en onvoldoende) tot inkeer komen. Nu ga ik het niet opzoeken, dus je mag me (graag!) corrigeren, maar zoals ik het me uit het blote hoofd herinner ging het er daar heel anders aan toe. Het "onbehagen" dat Freud in de "beschaving" waarnam was (in zijn filosofie) nog steeds het gevolg van de loden last die de culturele instellingen en belemmeringen nu eenmaal op het individu legden, zodat het nog steeds een kwestie van persoonlijke bevrijding was om dat onbehagen te doen afnemen. Of zoals een andere sympathisant het eens uitdrukte: als je ziet hoe de neurotische karakters die destijds van de bladzijden spatten intussen tot de kleine minderheid die nog in de wachtkamers zitten zijn afgenomen, dan heeft dat bevrijdingsdenken misschien toch iets opgeleverd?

In vergelijking met Hayeks (zeer naar conservatisme ruikend) afwimpelen heeft René Girard me veel harder aan het denken gezet. Girard ziet ook al die cultuurvormen in de vorm van verboden en beperkingen, maar hij ziet ze in een heel ander perspectief dan Freud. Laat ik proberen de vergelijking met de aggregatietoestanden van water te maken. Freud denkt dat de "natuurstaat" van de mens overeenkomt met "stoom", terwijl we onder invloed van allerlei cultuurverschijnselen in de veel zwaardere toestand van "water" terecht zijn gekomen. Girard ziet in al die ordeningen en verordeningen die de cultuur heeft gecreëerd een positieve waarde die ik met "ijs" vergelijk - en als die ordeningen beginnen te smelten, dan krijg je de relatieve anarchie van... wel, "water", natuurlijk! Waar de taboes voor Freud onnatuurlijke aanhangsels van de vrije mens zijn, zijn ze voor Girard de noodzakelijke voorwaarden waaronder die mens kan functioneren.

't is in eigen woorden naverteld, hoor, als ik er die mensen onheus mee behandel; helemaal mijn eigen schuld.

Hoe dan ook, ik vond het altijd heel liberaal van mezelf als Freud om dat soort redenen één van mijn filosofische jeugdliefdes was. En ik vond het altijd heel knap van Girard dat hij er op veel meer manieren dan ik hier kan uitdrukken op wees dat we daar best wel eens over mogen nadenken. Maar dat laatste, dat is nu juist wat ik Hayek zo pijnlijk zie weigeren. Als de eerste de beste conservatief legt hij de cultuurvormen vast als lagen ze ingepakt in ijs, en wanneer dat allemaal eens serieus in vraag gesteld wordt, dan ziet hij zomaar ineens het einde van de Beschaving Zelf aan de horizon.

Ach, we hebben allemaal wel eens onze pessimistische momenten, nietwaar?