... ach, laat ook maar.
http://thelead.blogs.cnn.com/2014/07/18/john-mccain-had-i-won-in-2000-iraq-war/
QUOTE
“If presented with that same evidence today, I would vote the same
way,” McCain said of his vote to deploy troops in the country. “I
respected and trusted the Secretary of State, Colin Powell. But it’s
obvious now, in retrospect, that Saddam Hussein – although he had used
weapons of mass destruction – did not have the inventory that we seem to
have evidence of. Which now looking back on it, with the benefit of
hindsight, (the evidence) was very flimsy.”
If he had been president, McCain said, “I think I would have
challenged the evidence with greater scrutiny. I think that with my
background with the military and knowledge of national security with
these issues that I hope that I would have been able to see through the
evidence that was presented at the time.”
UNQUOTE
"Just saying, zeker...?
----------------------------------------
Update, één dag later.
Maar kijk me dat nu!
http://edition.cnn.com/2014/07/17/opinion/begala-dick-cheney-lies/
En zeggen dat er tijden waren dat ik tsunami's aan geloei en gescheld over me heen kreeg, omdat ik (rond 2003) een uitdrukking gebruikte als "ze blijven pink op de naad de leugens napraten die Bush zelf al lang niet meer durft volhouden"... En de geschiedenis ging Stalin-lovers zoals mij binnen de kortste keren ongelijk geven...
En geef het ruim tien jaar, en vandaag is de uitdrukking gewoon een titel op CNN.
Posts tonen met het label Irak. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Irak. Alle posts tonen
zaterdag 19 juli 2014
zaterdag 14 juni 2014
Het Geloofwaardigheidscriterium
Vaak heb ik al moeten terugdenken aan een geloofwaardigheidscriterium dat ikzelf bij Brad DeLong heb opgepikt. Telkens iemand zijn mond open trekt over internationale politiek (deelnemer aan Amerikaanse presidentsverkiezingen; groot lawijt op Twitter, alles daartussenin) zou je hem de dubbele vraag moeten stellen (ik vertel het maar in eigen woorden na):
Wanneer had je door wat een enorme uiting van verdwazing die hele Irakoorlog was?
Wanneer heb je dat publiek gezegd (url?)?
En vandaag moet ik daar weer aan denken. Vandaag, dat wil zeggen, 2014 ook weeral, en in Irak zijn Soennitische rebellen op weg naar Bagdad, nadat ze in het noorden van Irak een aantal steden hebben ingenomen. Tot het punt dat vandaag serieus in het nieuws staat dat de VS overwegen dan maar een bondgenootschap met Iran te sluiten, om het Iraans marionettenregime dat ze daar zelf geïnstalleerd hebben (maar ze hadden zelf niets in de gaten, hoor, het was nog de tijd van Bush) te gaan ondersteunen.
Nogal opvallend is ook dat je hier in België helemaal niets meer terugvindt van de mensen die 10 jaar geleden zo verontwaardigd waren als ik er iets van zei. Zomaar uit het blote hoofd welt in me op dat ik na enkele jaren wel de schellen van voor mijn ogen ging zien vallen, en ook zwerft er nog ergens een uitdaging tot een weddenschap van mij rond: mijn gesprekspartner had aangekondigd dat Irak alleen maar één stap op weg naar het platleggen van het obscurantisme ging zijn, en "Iran was next". Ik heb toen gevraagd daar een tijdsbestek op te plakken en dat was het einde van een veelbelovende weddenschap.
Eens kijken, dat zal stilaan een tiental jaar geleden zijn? Ze zullen wel allemaal een kroostrijk gezin begonnen zijn en zich nu aan serieuze dingen wijden, zeker?
Wanneer had je door wat een enorme uiting van verdwazing die hele Irakoorlog was?
Wanneer heb je dat publiek gezegd (url?)?
En vandaag moet ik daar weer aan denken. Vandaag, dat wil zeggen, 2014 ook weeral, en in Irak zijn Soennitische rebellen op weg naar Bagdad, nadat ze in het noorden van Irak een aantal steden hebben ingenomen. Tot het punt dat vandaag serieus in het nieuws staat dat de VS overwegen dan maar een bondgenootschap met Iran te sluiten, om het Iraans marionettenregime dat ze daar zelf geïnstalleerd hebben (maar ze hadden zelf niets in de gaten, hoor, het was nog de tijd van Bush) te gaan ondersteunen.
Nogal opvallend is ook dat je hier in België helemaal niets meer terugvindt van de mensen die 10 jaar geleden zo verontwaardigd waren als ik er iets van zei. Zomaar uit het blote hoofd welt in me op dat ik na enkele jaren wel de schellen van voor mijn ogen ging zien vallen, en ook zwerft er nog ergens een uitdaging tot een weddenschap van mij rond: mijn gesprekspartner had aangekondigd dat Irak alleen maar één stap op weg naar het platleggen van het obscurantisme ging zijn, en "Iran was next". Ik heb toen gevraagd daar een tijdsbestek op te plakken en dat was het einde van een veelbelovende weddenschap.
Eens kijken, dat zal stilaan een tiental jaar geleden zijn? Ze zullen wel allemaal een kroostrijk gezin begonnen zijn en zich nu aan serieuze dingen wijden, zeker?
dinsdag 19 maart 2013
A date which will live in infamy
Tien jaar geleden ook weeral, de dag dat de VS besloten een land aan te vallen en militair te bezetten dat niemand had bedreigd en niemand had aangevallen. Als je ziet hoe intussen de hele bende, tot en met de hoogste niveau's met zoveel woorden hebben toegegeven dat ze daar nooit een goede reden voor gehad hebben, of zelfs dat ze het eerst wilden doen en zich daarna afvroegen welke argumenten er nodig waren om het de wereld te doen slikken...
Het heeft iets ongelofelijks, de manier waarop een Amerikaanse regering met zoiets wegkomt. Of misschien beter gezegd, waarop de toenmalige grootmachten met iets dergelijks wegkwamen: want als de Sovjet Uniue het deed, dan stonden de kranten vol de schande. Terecht, natuurlijk, alleen was het nu juist wel het punt dat wij Democratische en liberale enzovoort samenlevingen dat soort dingen niet deden. Behalve de moorden, de vernielingen de vluchtelingen is dat wat ik de daders altijd het meest heb kwalijk genomen: elk moreel voordeel dat wij, het Westen, tenslotte in ruime mate hadden - om van het effect van "9/11" te zwijgen - zomaar, verdwenen, weggegeven, in rook opgegaan.
En dan de stoten die we er geregeld over te zien kregen! De manier waarop allerlei aanhangers van de oorlog - en daar waren heus een hoop doorgaans luciede geesten bij! - pink op de naad de leugens van Bush bleven volhouden, toen die ze zelf al maanden beschaamd niet meer dierf volhouden! De "één percent doctrine"! Als het niet zo dramatisch hartverscheurend was, zou je je toch juist bescheuren van het lachen? Dus nu kreeg een willekeurige nar, geboren op een oliebron en zonder dat hij er ook maar iets aan kon doen steenrijk geworden, ook nog een knop in zijn pollen waarmee hij wel, en de rest van de wereld niet, kruisraketten kon afvuren. En het volgende wat er gebeurde was dat er een "doctrine" kwam waarmee er geen "kans van meer dan één percent" mocht bestaan dat de VS bedreigd werden!
Beeld je gewoon even in dat de Sovjet Unie ooit iets dergelijks had beweerd. Denk je dat de lichtsnelheid goed genoeg was geweest om al die doorgaans luciede geesten te doen opmerken: "wat betekent dat, één percent?" Of "hoe kan je het verschil zien tussen, pakweg, 0.99 percent en 1.01 percent?" En vele, vele andere, die ze echt wel heel vaak zelf zullen bedacht hebben. En toch stonden ze daar allemaal pink op de naad klaar om met een stalen gezicht het soort bullshit te verkondigen dat ze in geen enkele ander soort omstandgheden ooit hadden geslikt.
Nu ja, dan praat ik wel alleen maar over de doorgaans luciede geesten, natuurlijk.
Het ergste is waarschijnlijk nog dat ze er, duizenden en duizenden doden later, en drie duizend miljard dollar short, niets van lijken te hebben geleerd. Nog altijd datzelfde alleen maar in het eigen kringetje kijken, nog altijd dat idee dat de tegenpartij - die tenslotte ideeën van Friedrich Hayek in wetten omzet: hijg! - een bende socialisten is, nog altijd dat leventje in luchtbellen waarin het laatste uur van Obama geslagen had en Romney de verkiezingen ging winnen.
Hoewel. Ere wie ere toekomt, temidden van sommige van mijn meest schampere stukken heb ik ook een paar keer mijn verbazing uitgesproken dat er af en toe wel degelijk nog intellectueel leven inzat. Dat is in feite meer dan ik van een bepaald soort dom links kan zeggen - maar ik geef toe dat dat kan liggen aan het feit dat ik bij dom links niet ben blijven kijken. Hoe dan ook, op deze verjaardag van een "date which will live in infamy" is het misschien een idee om te herinneren aan het verzamelingetje dat ik daarover op dit blog heb bijeengeschreven:
http://speelsmaarserieus.blogspot.be/search/label/Irak
De laatste waren maar wat naschokken, maar als je tot in het pak geraakt vind ik nog altijd dat er best wel een paar de moeite waard waren.
Het heeft iets ongelofelijks, de manier waarop een Amerikaanse regering met zoiets wegkomt. Of misschien beter gezegd, waarop de toenmalige grootmachten met iets dergelijks wegkwamen: want als de Sovjet Uniue het deed, dan stonden de kranten vol de schande. Terecht, natuurlijk, alleen was het nu juist wel het punt dat wij Democratische en liberale enzovoort samenlevingen dat soort dingen niet deden. Behalve de moorden, de vernielingen de vluchtelingen is dat wat ik de daders altijd het meest heb kwalijk genomen: elk moreel voordeel dat wij, het Westen, tenslotte in ruime mate hadden - om van het effect van "9/11" te zwijgen - zomaar, verdwenen, weggegeven, in rook opgegaan.
En dan de stoten die we er geregeld over te zien kregen! De manier waarop allerlei aanhangers van de oorlog - en daar waren heus een hoop doorgaans luciede geesten bij! - pink op de naad de leugens van Bush bleven volhouden, toen die ze zelf al maanden beschaamd niet meer dierf volhouden! De "één percent doctrine"! Als het niet zo dramatisch hartverscheurend was, zou je je toch juist bescheuren van het lachen? Dus nu kreeg een willekeurige nar, geboren op een oliebron en zonder dat hij er ook maar iets aan kon doen steenrijk geworden, ook nog een knop in zijn pollen waarmee hij wel, en de rest van de wereld niet, kruisraketten kon afvuren. En het volgende wat er gebeurde was dat er een "doctrine" kwam waarmee er geen "kans van meer dan één percent" mocht bestaan dat de VS bedreigd werden!
Beeld je gewoon even in dat de Sovjet Unie ooit iets dergelijks had beweerd. Denk je dat de lichtsnelheid goed genoeg was geweest om al die doorgaans luciede geesten te doen opmerken: "wat betekent dat, één percent?" Of "hoe kan je het verschil zien tussen, pakweg, 0.99 percent en 1.01 percent?" En vele, vele andere, die ze echt wel heel vaak zelf zullen bedacht hebben. En toch stonden ze daar allemaal pink op de naad klaar om met een stalen gezicht het soort bullshit te verkondigen dat ze in geen enkele ander soort omstandgheden ooit hadden geslikt.
Nu ja, dan praat ik wel alleen maar over de doorgaans luciede geesten, natuurlijk.
Het ergste is waarschijnlijk nog dat ze er, duizenden en duizenden doden later, en drie duizend miljard dollar short, niets van lijken te hebben geleerd. Nog altijd datzelfde alleen maar in het eigen kringetje kijken, nog altijd dat idee dat de tegenpartij - die tenslotte ideeën van Friedrich Hayek in wetten omzet: hijg! - een bende socialisten is, nog altijd dat leventje in luchtbellen waarin het laatste uur van Obama geslagen had en Romney de verkiezingen ging winnen.
Hoewel. Ere wie ere toekomt, temidden van sommige van mijn meest schampere stukken heb ik ook een paar keer mijn verbazing uitgesproken dat er af en toe wel degelijk nog intellectueel leven inzat. Dat is in feite meer dan ik van een bepaald soort dom links kan zeggen - maar ik geef toe dat dat kan liggen aan het feit dat ik bij dom links niet ben blijven kijken. Hoe dan ook, op deze verjaardag van een "date which will live in infamy" is het misschien een idee om te herinneren aan het verzamelingetje dat ik daarover op dit blog heb bijeengeschreven:
http://speelsmaarserieus.blogspot.be/search/label/Irak
De laatste waren maar wat naschokken, maar als je tot in het pak geraakt vind ik nog altijd dat er best wel een paar de moeite waard waren.
dinsdag 13 september 2011
Schieten op de boodschapper
Het internet staat vol met de opschudding om een blogpost van Paul Krugman. Donald Rumsfeld heeft er zelfs zijn abonnement op The New York Times om opgezegd (1)! Tenminste, dat beweert hij zelf, maar of het waar is weten we niet. Het woord van Donald Rumsfeld is nu eenmaal niet de electronen waard waarin ze zijn uitgedrukt.
Wat stond er dan wel in de tekst? Wel, er stond dat de regering Bush, waarin Rumsfeld de minister van defensie was, "op een beschamende manier munt heeft geslagen uit de aanslagen van 11 september". En wel "om er een oorlog mee te rechtvaardigen die daar niets mee te maken had". En dus is Rumsfeld boos - maar de vraag is: waarom is hij daar boos om?
Het is om te beginnen gewoon de waarheid. Dus daar hoeft hij zich niet over te beklagen. Dus moet het zijn omdat iemand die waarheid uitspreekt. Rumsfeld, die van schaamte zou moeten wegkruipen in het donkerste gat dat hij maar kan vinden, of tenminste de eerlijkheid zou moeten opbrengen om te zeggen "gelukkig dat ik op een oliebron ben geboren in de machtigste natie ter wereld, want anders werd ik nu aangeklaagd als de oorlogsmidsdadiger die ik nu eenmaal ben", die Rumsfeld is nu boos omdat iemand, nog altijd véél te zacht, de waarheid zegt.
Shooting the messenger, Rumsfeld? Why am I not surprised?
------------------------------
(1) http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20110913_027
Wat stond er dan wel in de tekst? Wel, er stond dat de regering Bush, waarin Rumsfeld de minister van defensie was, "op een beschamende manier munt heeft geslagen uit de aanslagen van 11 september". En wel "om er een oorlog mee te rechtvaardigen die daar niets mee te maken had". En dus is Rumsfeld boos - maar de vraag is: waarom is hij daar boos om?
Het is om te beginnen gewoon de waarheid. Dus daar hoeft hij zich niet over te beklagen. Dus moet het zijn omdat iemand die waarheid uitspreekt. Rumsfeld, die van schaamte zou moeten wegkruipen in het donkerste gat dat hij maar kan vinden, of tenminste de eerlijkheid zou moeten opbrengen om te zeggen "gelukkig dat ik op een oliebron ben geboren in de machtigste natie ter wereld, want anders werd ik nu aangeklaagd als de oorlogsmidsdadiger die ik nu eenmaal ben", die Rumsfeld is nu boos omdat iemand, nog altijd véél te zacht, de waarheid zegt.
Shooting the messenger, Rumsfeld? Why am I not surprised?
------------------------------
(1) http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20110913_027
donderdag 23 juni 2011
Splitsing in de "Muslim Brotherhood"?
Het luciede rechts-Republikeinse FrumForum maakt melding van een splitsing in de Muslim Brotherhood (1). Dat is de naam van de Egyptische variant op de vaak nogal radicale, altijd ondergrondse Islamitische partijen die in diverse Arabische landen de enige uitdager van de meer seculiere regeringen ("dictaturen") waren. En nu vernemen we...
"The new party, the Egyptian Current Party, is expected to advocate the division of religion from politics, the protection of individual freedoms, and the embrace of Islamic morals and culture without the enforcement of Islamic religious law. Its founders, including Islam Lotfi, Mohamed el-Kasaas and Mohamed Abbas, were also among the young leaders of the Egyptian revolution and broke with the Brotherhood to help lead the first day of the protests that brought down former President Hosni Mubarak."
Als dat soort dingen eens waar kon zijn! Het is nog altijd veel te vroeg om te weten welke richting het zal uitgaan, ginder in die Arabische landen die zo hard proberen te experimenteren met een politieke lente - en die zo gemakkelijk weer kunnen wegzinken in de lethargie en in de "het is de schuld van de anderen" filosofie. Maar het feit is, we zijn toch heel ver gekomen sinds de dagen, alweer vijf jaar geleden, dat allerlei mensen het vol zelfvertrouwen hadden over de kansen die Irak (!) dank zij Bush (!!) had gekregen, terwijl landen als Egypte alleen maar verder zouden verstikt raken:
http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2006/09/vragen-bij-faoud-ajami.html
Tja. We moeten erkennen dat de Republikeinen tenminste een luciede vleugel hadden, die heeft kunnen, en durven, erkennen dat ze het toen wel vreselijk mis hebben gehad (2). Ik zou wel eens willen weten of Faoud Ajami zich ook al tot die luciede vleugel heeft bekend...
----------------------------------
(1) http://www.frumforum.com/youth-wing-breaks-from-egypts-muslim-brotherhood
(2) http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2006/11/voetje-voor-voetje.html
EN http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2008/05/de-ogen-die-nu-opengaan.html
EN http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2009/08/three-cheers-for-marc-ambinder.html
"The new party, the Egyptian Current Party, is expected to advocate the division of religion from politics, the protection of individual freedoms, and the embrace of Islamic morals and culture without the enforcement of Islamic religious law. Its founders, including Islam Lotfi, Mohamed el-Kasaas and Mohamed Abbas, were also among the young leaders of the Egyptian revolution and broke with the Brotherhood to help lead the first day of the protests that brought down former President Hosni Mubarak."
Als dat soort dingen eens waar kon zijn! Het is nog altijd veel te vroeg om te weten welke richting het zal uitgaan, ginder in die Arabische landen die zo hard proberen te experimenteren met een politieke lente - en die zo gemakkelijk weer kunnen wegzinken in de lethargie en in de "het is de schuld van de anderen" filosofie. Maar het feit is, we zijn toch heel ver gekomen sinds de dagen, alweer vijf jaar geleden, dat allerlei mensen het vol zelfvertrouwen hadden over de kansen die Irak (!) dank zij Bush (!!) had gekregen, terwijl landen als Egypte alleen maar verder zouden verstikt raken:
http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2006/09/vragen-bij-faoud-ajami.html
Tja. We moeten erkennen dat de Republikeinen tenminste een luciede vleugel hadden, die heeft kunnen, en durven, erkennen dat ze het toen wel vreselijk mis hebben gehad (2). Ik zou wel eens willen weten of Faoud Ajami zich ook al tot die luciede vleugel heeft bekend...
----------------------------------
(1) http://www.frumforum.com/youth-wing-breaks-from-egypts-muslim-brotherhood
(2) http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2006/11/voetje-voor-voetje.html
EN http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2008/05/de-ogen-die-nu-opengaan.html
EN http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2009/08/three-cheers-for-marc-ambinder.html
Abonneren op:
Posts (Atom)